رقصیده  بودم گویا

               تا که ساعت دوازده بار نواخت

 

          و من لنگه کفشی از خودم

                     در دالان دلت جاگذاشتم

  چه ساده بودم وقتی فکر می کردم لنگه کفش راگرفته ای

             و در جستجوی منی

 

 

از سبد آرزوهای کال

           سیب زهر آلود را گاز زدم و خفتم

             و هزار بار در خواب خواندم

"همدست جرم های عاشقانه

مرا به میهمانی ناب ترین بوسه هایت ببر

تا از خوابی که عمری پلکهایم را بسته نگه داشته

                                   بیدار شوم"

  چه ساده بودم که به انتظار بوسه شفا بخشت ماندم

 

      حتما این مسیر مال رو نیست

               والا با اسب سفیدت می آمدی

               بعداز این  همه انتظار

                تو حتی نوشدارویی نیستی

          برای زیبای زیر خاک خفته

                                              شهریور ۸۹

---

* به سرانجام خوش شخصیت های والت دیسنی مشکوک باش

*دقیقا یادم نمی آد زیبایی خفته چه جوری به خواب رفت ...شاید سیب شایدم چیزی دیگه

*نقاشی از خودم

با من حرف بزن...

بگذار یادم برود که چقدر دلتنگم

بگو از پاییز

                 که چقدر آسمان ابریست،که چقدر هوا دلگیر است ،که چقدر خوشحالی

             اگر خواستی بگو از برگهای زرد وقرمز و نارنجی که با ظرافت تمام از شاخه جدا می شوند

           و سقوط می کنند

    اگر خواستی بگو از مهاجرت پرنده های مهاجر

                   بگو از خانه ای که ویران شد، دیواری که ریخت، یا سقفی که بر سر زمین خراب شد

      یا بگو از نزدیک شدن زمستان

      شاید دلت خواست و از شب حرف زدی!از ستاره و ماه و خورشید شاید!

      فرقی نمی کند.فقط حرف بزن...

      باور کن دلتنگم!...

 

 

........گاه نوشته بی نام و نشان........

نه موازی ،نه متقاطع ،نمی دانم چرا اگر قرار است عشق ها به خط  تشبیه شود پای این دو به میان می اید...خط های عاشقانه ناموزون انحنا دارد، پیچش و تابش دارد، نه صاف نه مستقیم که با تو موازی بشود یا متقاطع ،حالا تو هی صاف باش و منتظر اما می دانی؟ همان لحظه که فکر می کنی به سمت تو می آید نرسیده به نقطه تلاقی یک قوس ظریفی می گیرد و آرام از کنارت می گذرد مثل جاده مارپیچ دور خودش می پیچد و دور می شود حالا تو می خواهی صاف باش و منتظر یا که حواست باشد آنجا که نزدیک شد منتظر نمانی انعطاف بگیری که خم بشوی ، بشکنی، که بشوی خط شکسته ،که نستعلیق بشوی اصلا، که  امتداد بگیری ، برسانی خودت را ،گاهی همراه شوی، گاه تلاقی کنی، گاه گاهی فقط بشنوی، گاهی ادامه  شوی ،گاهی در آغوش بگیری ،که حواست باشد همیشه باشی ،یک در میان نشوی که نقطه چین نشوی

---

* نتیجه اعتقادی از تجربه های اخیر:حتی اگر تمام عمر ازدو مسیر جدا رفته باشیم باز توی یک نقطه به هم می رسیم اما باز تو اون یک نقطه من روی پل رو گذر ایستاده ام و تو روی پل زیر گذر اینه که بدون کوچکترین برخوردی به راهمون ادامه می دیم

با تار های صوتی حنجره ات می زنی!

              چنگ می زنی

                        زخمه می زنی

 

تو بگو

     با کدام ساز این دنیا

          سالسا برقصم

وقتی تا این حد فالش نت می زند

                                           _۸۹/۶/۷

---

*نکته اخلاقی از تجربه های اخیر:هرگز مپندار به رسالت شاد کردن دلی مبعوث شدی چون تلخناک است وقتی اون هم همون لحظه تو فکر مبعوث کردن جمله ها به رسالت سنگسار تو باشد

......گاه گویه ای بی نام و نشان.......

خودم رو باد می کنم  سبک که شدم  آنقدر،هوا می روم ...

بالا و بالا تر

آنقدر بالا  می روم که آدم ها قدر مورچه ها می شوند

 آنقدر بالا که هیچکس دستش به من نرسد تا با بهانه های سوزنی شکلش بترکاندم

آنقدر بالا که...

 تو دفاعی ترین حالتم، گارد گرفته ام و یک سپر به اندازه تمامی من

دیگر نمی گذارم هیچ حادثه ای مچ لحظه های نارنجی -پرتغالی ام را بگیرد

 و هیچ دختر همسایه ای موهای عروسکم را بکشد

 قرار است اخم گاهم بی مصرف بماند مدتی

 

 

 این شعر

               از

       سر انگشتان تو بر روی ماشه متولد شد

 

       هیچ سوءتفاهمی در کار نبود

 

     کُلت دلت از جایی دیگر

                     جایی  آنسوی حادثه ها

                                  پُر بود

             که اینگونه نقطه ثقل احساس مرا نشانه رفته

                      

                                              _۸۹/۵/۲۵